Jan van Nassaustraat 21, 2596 BL Den Haag
Ma – Vr 8:30 – 17:30
post@driessenaccountancy.nl

Lening om dga te onderhouden is verkapt dividend

Neemt een dga jarenlang geld op van zijn rekening-courant bij zijn bv om zijn uitgaven van levensonderhoud en belastingschulden te betalen? En heeft hij daarnaast nauwelijks inkomen uit werk en woning? Dan zal de fiscus deze de opnamen waarschijnlijk bestempelen als verkapte dividenden.

Een dga heeft bij zijn holding een rekening-courantschuld (rc-schuld). Deze schuld is in de periode van 1 januari 2011 tot 1 januari 2017 opgelopen met ruim € 0,6 miljoen. De dga en zijn bv hebben geen leningsvoorwaarden of zekerheidstelling overeengekomen. De dga gebruikt het van de rc opgenomen geld voor zijn levensonderhoud en het betalen van belastingschulden. Behalve inkomen uit eigen woning heeft hij geen inkomen uit werk en woning. De Belastingdienst meent dat de dga over de jaren 2014 tot en met 2015 verkapte dividenden heeft genoten van ruim € 90.000 per jaar. De inspecteur legt de dga daarom navorderingsaanslagen inkomstenbelasting en boetes op.
De dga gaat vervolgens in beroep tegen de navorderingsaanslagen en boetes. Maar Rechtbank Zeeland-West-Brabant vindt eveneens dat de dga een regulier voordeel uit aanmerkelijk belang heeft genoten. Gezien de omstandigheden van deze zaak is duidelijk dat de dga zijn rc-schuld niet volledig zou aflossen. Het kan niet anders dan dat de dga en zijn holding zich daarvan bewust waren. De rechtbank oordeelt dat dga het reguliere voordeel opzettelijk heeft verzwegen in zijn aangifte. Een vergrijpboete van 50% is daarom in principe terecht. Maar de rechtbank matigt de boete met 10% omdat de beroepsprocedure onredelijk lang heeft geduurd.

Bron: Rb. Zeeland-West-Brabant 10-07-2020

Nieuwe auto kan wel wat transportschade hebben

Een auto met een beetje transportschade kan voor de BPM-heffing nog steeds kwalificeren als een nieuwe auto. Het gaat erom dat de kilometerstand laag genoeg is, zo oordeelt de Hoge Raad.

Een man laat in 2016 een auto inschrijven in het Nederlandse kentekenregister. Deze auto is op 29 juli 2016 in Oostenrijk voor het eerst toegelaten tot de openbare weg. Later is de auto vanuit Oostenrijk naar Nederland getransporteerd. Daarbij loopt de auto schade op. Op het moment van registratie in Nederland bedraagt de kilometerstand minder dan 22 kilometer. Tussen de man en de Belastingdienst ontstaat een geschil of de auto kwalificeert als een gebruikte auto voor de BPM-heffing. Wanneer het geschil voor Hof Arnhem-Leeuwarden belandt, oordeelt dit hof dat sprake is van een nieuwe auto. De transportschade brengt niet mee dat sprake is van een gebruikte auto, aldus het hof. Een afschrijving is dus niet aan de orde. De man stelt nog dat meer belasting is geheven over de Oostenrijkse auto dan het geval zijn als het ging om een Nederlandse auto. Maar het hof wijs dit standpunt af.
De man gaat vervolgens in cassatie. De Hoge Raad merkt op dat de personenauto die na de vervaardiging ervan niet of nauwelijks op de weg is gebruikt, als nieuw telt. Het werkelijke gebruik kan men opmaken uit het aantal gereden kilometers van de auto. De enkele aanwezigheid van transportschade is geen bewijs dat die personenauto daadwerkelijk op de weg is gebruikt. De Hoge Raad verwerpt daarom het cassatieberoep van de man.

Bron: HR 16-10-2020

Fiscus moet schuldregeling studerende schuldenaar accepteren

In twee afzonderlijke zaken hebben twee verschillende rechtbanken een verzoek om een dwangakkoord toegestaan. Zowel de gemeente als de Belastingdienst moest genoegen nemen met het aanbod van de belastingschuldige. De rechtbanken meenden dat gezien de omstandigheden het weigeren van medewerking niet redelijk was.

Rechtbank Rotterdam behandelt een zaak van een man die zijn schuldeisers de volgende schuldregeling aanbiedt. De concurrente schuldeisers ontvangen een betaling van 19,22% tegen finale kwijting. Bij het vaststellen van zijn afloscapaciteit gaat de man uit van een ongewijzigde voortzetting van zijn Participatiewet-uitkering. De afloscapaciteit kan dus eventueel nog hoger of nog lager uitvallen. Twee van de drie schuldeisers accepteren het aanbod. Maar de gemeente weigert mee te werken aan dit aanbod. De man verzoekt daarom de rechtbank om de gemeente te verplichten tot medewerking. De rechtbank constateert dat het belang van de gemeente vaststaat. De volgende vraag is of haar weigering tot medewerking redelijk is. De gemeente motiveert haar weigering door erop te wijzen dat de schuldhulpverlening niet is aangesloten bij de NVVK. Maar de rechtbank ziet geen reden om te twijfelen aan de deskundigheid en objectiviteit van de schuldhulpverlener. Sinds de aanmelding van de man bij die schuldhulpverlener zijn geen nieuwe schulden of achterstanden meer ontstaan.
De man stelt vervolgens dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Hij beschikt niet over betaald werk, spreekt de Nederlandse taal niet goed en heeft gezondheidsproblemen. De rechtbank gelooft hem en oordeelt dat zijn voorstel het uiterste is wat men van hem kan vragen. Het is aannemelijk dat de man in de komende jaren geen inkomen kan verwerven dat hoger is dan zijn huidige inkomen. De rechtbank verwacht dat het voorstel gunstiger voor de schuldeisers is dan de wettelijke schuldsaneringsregeling. Het weigeren van medewerking is hier niet redelijk. De rechtbank legt dan ook de gemeente een dwangakkoord op.
In de zaak voor Rechtbank Den Haag biedt een vrouw haar preferente en concurrente schuldeisers een uitkering van 11,88% respectievelijk 5,94% tegen finale kwijting van haar schuld. Deze uitkeringen zijn te reserveren in een periode van 53 maanden. De vrouw is de fiscus in totaal € 17.247 verschuldigd, dat is 58,25% van haar schulden. De Belastingdienst wijst als enige schuldeiser de aangeboden schuldregeling af. De rechtbank legt de inspecteur op verzoek van de vrouw een dwangakkoord op. Door de aanvaarding van de schuldregeling kan de vrouw haar opleiding afronden om vervolgens intensief te solliciteren. Dit biedt de schuldeisers meer kans op een terugbetaling van hun vorderingen dan de wettelijke schuldregeling.

Bron: Rb. Rotterdam 08-10-2020 en Rb. Den Haag 06-08-2020

Tegenbewijsregeling box-3 spaarders onderzocht

De ministerraad heeft ingestemd met het voorstel van staatssecretaris Vijlbrief om te onderzoeken of een zogeheten tegenbewijsregeling soelaas biedt voor mensen die spaargeld in box 3 hebben. Het gaat dan om de vermogensrendementsheffing voor de jaren vanaf 2017.

Al geruime tijd leeft de wens om de vermogensrendementsheffing beter aan te laten sluiten bij het werkelijke rendement. Zo is de staatssecretaris eerder al een onderzoek gestart naar de mogelijkheid om belasting te heffen over werkelijk behaald rendement.
Met dit nieuwe onderzoek komt het kabinet tegemoet aan de wensen van spaarders, zoals oudere belastingplichtigen die hebben gespaard voor hun pensioen. Vanwege de huidige rentestand brengt hun spaargeld soms minder op, waardoor hun (aanvullende) pensioenvoorziening slinkt. De resultaten van beide onderzoeken worden in het voorjaar van 2021 verwacht.
Vaststaat dat er geen compensatie komt voor de vermogensrendementsheffing in de jaren 2013 tot en met 2016. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat de heffing zoals die destijds bestond op stelselniveau in strijd was met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), indien het nominaal gemiddeld haalbare rendement lager was dan 1,2%. Op basis van een notitie van het CPB komt het kabinet tot de conclusie dat het in die jaren mogelijk was om een hoger gemiddeld rendement dan 1,2% te halen. Derhalve is er geen sprake van schending van het EVRM op stelselniveau.

Bron: MvF, 16-10-2020

Btw-vrijgestelde managementdiensten voor artsenmaatschap

Zijn de managementactiviteiten van een maatschap van medisch specialisten bijkomend of alleen kunstmatig te splitsen van de medische diensten? Als de managementdiensten bijkomend zijn, zijn ze vrijgesteld van btw. Tot dit oordeel kwam althans Rechtbank Noord-Nederland.

Een aantal medici met verschillende specialismes werken samen in een maatschap. Deze maatschap heeft een samenwerkingsovereenkomst (SOK) gesloten met een ziekenhuis. Op grond van de SOK verlenen de maten medische diensten aan het ziekenhuis. Nu kent binnen de maatschap ieder specialisme zijn eigen vakgroep. De voorzitters van deze vakgroepen besteden zo’n 10% aan hun arbeidstijd aan managementdiensten voor het ziekenhuis. De Belastingdienst stelt dat deze diensten btw-belaste prestaties zijn. De maatschap bestrijdt dit standpunt en start een beroepsprocedure.
De rechtbank constateert ten eerste dat het ziekenhuis de afnemer is van zowel de medische als de niet-medische diensten. Beide soorten diensten vinden plaats op grond van dezelfde SOK. Vervolgens is de vraag of de managementdiensten voldoende los staan van de medische prestaties. De rechtbank meent dat dit niet het geval is. Zelfs als de managementdiensten tellen als afzonderlijke prestaties, zijn zij bijkomstig van aard. Het ziekenhuis neemt deze diensten af zodat de medische diensten zo efficiënt mogelijk plaatsvinden. Daarom moet voor de managementdiensten hetzelfde fiscale regime gelden als de medische diensten. De managementdiensten zijn dus eveneens vrijgesteld van omzetbelasting.

Bron: Rb. Noord-Nederland 25-09-2020

Inspecteur moest bekend zijn met huwelijksgemeenschap

Als een in gemeenschap van goederen gehuwde dga via een verkoop een voordeel uit terbeschikkingstelling behaalt, krijgt de echtgenoot van de dga fiscaal gezien de helft toegerekend. Geeft de echtgenoot per abuis dit voordeel niet op en bevat de verkoopovereenkomst een aanwijzing van het bestaan van de huwelijksgemeenschap? Dan kan de fiscus later niet navorderen wegens een gebrek aan een nieuw feit.

Een vrouw is in algehele gemeenschap van goederen getrouwd met een dga. Deze dga houdt via zijn holding 51% van de aandelen in een dochtervennootschap. Op 27 april 2012 koopt de dga een pand dat wordt verhuurd aan een vennootschap met een accountantskantoor. Op dezelfde dag als de aankoop van het pand neemt de dochtervennootschap het accountantskantoor over. De dga stelt vervolgens het pand ter beschikking aan de dochtervennootschap. Een paar maande later verkoopt de dga het pand aan een nieuwe dochtervennootschap van zijn bv. Daarbij behaalde hij een boekwinst.
In 2014 houdt de Belastingdienst een boekenonderzoek bij de dga. Daardoor ontdekt de fiscus dat de man de boekwinst heeft behaald. De inspecteur merkt dit voordeel aan als een resultaat uit terbeschikkingstelling. Hij rekent dit voordeel volledig aan de dga toe. Maar de dga gaat in beroep. In 2017 oordeelt Rechtbank Den Haag dat de fiscus de helft van de boekwinst moet toerekenen aan de vrouw. Omdat de inspecteur haar aanslag inkomstenbelasting al heeft opgelegd, legt hij de vrouw een navorderingsaanslag inkomstenbelasting op.
De vrouw stelt dat navordering niet is toegestaan vanwege het ontbreken van een nieuw feit. De Hoge Raad is het met haar eens. In verband met het boekenonderzoek had de inspecteur ook de leveringsakte van het pand aan de dochtervennootschap gezien. Daardoor had hij moeten weten dat de dga in gemeenschap van goederen was getrouwd. Door toch de aangifte van de vrouw te volgen, heeft de inspecteur een ambtelijk verzuim begaan en is geen sprake van een nieuw feit. De Hoge Raad vernietigt dan ook de navorderingsaanslag.

Ingangsdatum twaalfjaarstermijn bij schenking is EU-proof

De navorderingstermijn bedraagt twaalf jaar als het gaat om een bestanddeel van het belastbar bedrag dat is opgekomen of wordt gehouden in het buitenland. In het geval van een verzwegen schenking kan deze termijn in beginsel ingaan als de schenker overlijdt. De Hoge Raad ziet hierin een belemmering van het kapitaalverkeer, die in principe is toegestaan volgens Europees recht.

Een man stort in 1998 bij wijze van schenking een bedrag op een Zwitserse bankrekening op naam van zijn dochter. De man en zijn dochter geven geen van beiden de schenking op bij de Belastingdienst. De man overlijdt op 5 november 2005. Zijn dochter licht in april 2015 de Belastingdienst alsnog in over de schenking en de Zwitserse bankrekening. Op 15 september 2015 legde de inspecteur de vrouw een navorderingsaanslag schenkingsrecht (de voorganger van de schenkbelasting) op. Hij meent dat de navorderingstermijn van twaalf jaar nog niet is verstreken. Deze termijn kan bij een verzwegen schenking namelijk ingaan op de dag na de dagtekening van de overlijdensakte van de schenker of begunstigde. De vrouw ziet in de navordering een schending van Europees recht. Zij begint daarom een beroepsprocedure, die uiteindelijk voor de Hoge Raad belandt.
De Hoge Raad meent dat hier inderdaad sprake is van een beperking van het kapitaalverkeer. Of het ook een verboden beperking betreft, is echter nog maar de vraag. De verlengde navorderingstermijnen voor de inkomsten- en vermogensbelasting kunnen EU-proof zijn. Een langere termijn valt te rechtvaardigen als inkomsten of vermogens in het buitenland zijn verzwegen. De fiscale autoriteiten hebben dan meer tijd nodig om een navorderingsaanslag op te leggen. Tenminste, als zij geen aanwijzingen van het bestaan van het inkomen of het vermogen hadden. Wanneer de inspecteur alsnog een aanwijzing krijgt, zal hij een zekere tijd nodig hebben om verdere inlichtingen te verkrijgen. Vervolgens moet hij de navorderingsaanslag met een redelijke voortvarendheid vatstellen.
Een en ander geldt volgens de Hoge Raad ook voor de twaalfjaarstermijn bij de schenkbelasting. Dat deze termijn aanvangt op de dag van inschrijving van de akte van overlijden van de schenker of de begiftigde in de registers van de burgerlijke stand, doet daar geen afbreuk aan. De vrouw had nog het standpunt ingenomen dat de zogeheten standstillbepaling van het VWEU van toepassing is. Maar de Hoge Raad komt aan deze toets niet eens toe en verklaart het cassatieberoep van de vrouw ongegrond.

Bron: HR 09-10-2020

SEPP wordt gewijzigd

De subsidieregeling voor elektrische personen auto’s particulieren(SEPP), die sinds 1 juli 2020 kon worden aangevraagd, wordt binnenkort gewijzigd. Particulieren kunnen dan geen beroep meer doen op de subsidiepot van 2021 voor nieuwe auto’s. Dit schrijft minister Van Veldhoven in een brief aan de Tweede Kamer.

Particulieren die een nieuwe volledig elektrische auto willen aanschaffen of privé leasen komen in aanmerking voor een subsidie van € 4.000. Het gaat om auto’s die sinds 4 juni 2020 zijn aangeschaft. Al binnen acht dagen was de subsidiepot voor de aanschaf van een nieuwe auto voor 2020 helemaal leeg. Aanvragen die daarna binnenkwamen, zijn doorgeschoven naar 2021.
De regeling voor de nieuwe elektrische auto’s wordt binnenkort op het punt van het doorschuiven van aanvragen naar een volgend kalenderjaar gewijzigd. Gezien de grote hoeveelheid aanvragen, is nu (2020) al een deel van het verplichtingenbudget voor 2021 belegd. Dat is niet in lijn met de wens van het kabinet. Om dit in de komende jaren te voorkomen heeft het kabinet besloten de regeling aan te passen en de zogenaamde doorschuifbepaling per 2020 (zo spoedig mogelijk na publicatie van de gewijzigde regeling) te schrappen. Vooral voor het laatste jaar van de regeling (2025) is deze wijziging van belang om te voorkomen dat particulieren in dat jaar geen kans meer krijgen om via de regeling een nieuwe elektrische auto te kopen. De aangepaste regeling zal op korte termijn gepubliceerd worden, daarna kost het voorbereiden van de uitvoering nog minimaal twee weken. Overigens is er in de regeling ter ondersteuning van de aanschaf van tweedehands elektrische auto’s voor dit jaar nog steeds budget beschikbaar.

Bron: Min. Infrastructuur en Waterstaat 05-10 2020, nr. IENW/BSK-2020/193389

Proefrit zonder kentekenbewijs: boete voor autohandelaar

Voor autohandelaren die gebruik maken van de handelaarsregeling is het belangrijk om bij een proefrit hun klant het juiste kentekenbewijs mee te geven. Als de autohandelaar dat vergeet, riskeert hij een boete.

Een autohandelaar past de handelaarsregeling toe. Wanneer één van zijn klanten een proefrit maakt met een auto die is voorzien van het handelaarskenteken, wordt hij gecontroleerd door de Belastingdienst. De klant kan het kentekenbewijs dat hoort bij het handelaarskenteken niet tonen. De inspecteur legt de autohandelaar daarom een naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting (MRB) op ter grootte van € 421. Dit bedrag ziet op het tijdvak van een jaar. Daarnaast legt de fiscus de handelaar een boete op van 100% van de naheffingsaanslag. Uiteindelijk is de Belastingdienst bereid de boete te verminderen tot € 100. De autohandelaar is daarmee niet tevreden en gaat in beroep tegen de naheffingsaanslag en de boete.
De handelaar vindt dat de naheffingsaanslag en de boete niet in een redelijke verhouding staan tot de overtreding. Hij voldoet immer aan alle voorwaarden van de handelaarsregeling en heeft maar één keer een fout gemaakt. Bovendien hoeft een particulier voor een vergelijkbare fout slechts € 45 aan boete te betalen. Maar Rechtbank Gelderland acht een verdere verlaging van de boete niet nodig. De boete is conform de regels is opgelegd. De omstandigheden die de autohandelaar naar voren brengt, doen daar niets aan af. De wet biedt geen tegenbewijsregeling en verplicht de fiscus evenmin om de boete verder te matigen.

Bron: Rb. Gelderland 28-08-2020

Gemachtigde moet verklaring van erfrecht overleggen

Het komt in de praktijk voor dat de erfgenamen van een belastingplichtige na zijn overlijden in beroep gaan tegen een aan hem opgelegde aanslag inkomstenbelasting. In zo’n situatie moeten zij in principe hun gemachtigde voorzien van een verklaring van erfrecht of van een executeur-testamentair.

Een aantal erfgenamen begint een beroepsprocedure tegen een aanslag inkomstenbelasting op naam van een erflater. Zij maken gebruik van een gemachtigde. Deze gemachtigde moet een verklaring van erfrecht of een verklaring van een testamentair-executeur overleggen. Maar de erfgenamen vinden het laten opstellen van zo’n verklaring te duur. De gemachtigde kan daarom geen verklaring overleggen. De Hoge Raad vindt dit niet acceptabel en verklaart daarom het cassatieberoep niet-ontvankelijk. De Hoge Raad wijst daarbij nog op het feit dat personen met een beperkte financiële draagkracht een tegemoetkoming kunnen krijgen in de kosten van de erfverklaring.

Bron: Hoge Raad 02-10-2020